ACHTERGROND INFO

Deze site is opgezet door Philippe Blankert, oprichter van ook ikwilwerken.nl, kiesjereintegratie.nl en nog wel meer sites. Sinds zijn zeer frustrerende massontslag einde4 2002 en 300 vergeefse sollicitaties is hij fundamenteel gaan nadenken over het leven van werkzoekenden. Hij heeft besloten de rest van zijn leven te wijden aan het helpen van werkzoekende. Omdat dit het beste kan als je zelf niet meer geldzorgen hebt, is hij tevens ondernemer geworden en verdient hij bescheiden met de diverse activiteiten. Zelf geld verdienen acht hij veel beter dan overheidssubsidie vragen, want a) daardoor wordt je afhankelijk van de overheid b) kun je moeilijk meer de overheid bekritiseren, terwijl deze juist de hoofdschuldige is.

Eerst blikken wij wat terug in de geschiedenis om de ontwikkelingen beter te kunnen begrijpen:

Wie hier niet in geinteresseerd is wordt aangbevolen direct naar de kern van de zaak te gaan:

Werkethos en verdeling van werk de laatste eeuwen

De afgelopen eeuw was ons arbeidsethos:
'je moet wreken voor je brood'
'iedereen die kan werken, moet werken
'wie wil werken, krijgt werk'
'volledige werkgelegenheid (full empployment) is zoals het hoort'

Dit arbeidsethos is gevoed door het calvanisme, maar ook het toeval dat volledige werkgelegenheid mogelijk was. Voor de 19e eeuw was er geen volledige werkgelegenheid:
1. werk werd regelmatig onmogelijk gemaakt door natuurlijke omstandigheden zoals het weer (denk aan de seizoenen in de landbouw)
2. werk kon worden neergelegd als men genoeg had (langer terug: beest geschoten? Feest, met het hele dorp opeten)
Ook een positieve kant van toen was 3. dat werk nog niet enorm was gespecialiseerd, en minder afhankelijk was van dure produktiemiddelen: als je werk tekort had kon je meubelstukken maken en die trachten te verkopen, of waar je ook goed in was.

Tegenwoordig is het anders. Ten opzichte van de boven genoemde 3 punten:
1. werk is grotendeels weersonafhankelijk gemaakt, in vrijwel alle sectoren wordt constant doorgewerkt
2. met het dorp een beest geschoten? Dan zou nu de helft van het beest worden ingevroren en doorverkocht aan een ander dorp, tegen geld, en zou men nu door blijven jagen naar het volgende beest.
3. Produktie is steeds specialistischer geworden. Stel u bent in staat om voedsel of gebruiksgoederen of duurzame goederen te maken: a) niemand zit erop te wachten en b) u moet uw produkt veel te duur prijzen om ervan te kunnen leven. Voorbeeld: een kastje maken kost u een week, om ervan te kunnen leven moet u wel 700 euro incl. BTW en alle brutosalaris en werkgeverslasten voor vragen aan de klant - terwijl de klant iets heeft: 'zelf gemaakt kastje……ik heb liever eens strak kastje van de IKEA, die mij bovendien 70 euro kost in plaats van 700 euro'. Dan maar bij de IKEA aankloppend mert u dat er helemaal geen kastenmakers zijn, maar enorme machines en verder ondersteunende baantjes waar ze geen nieuwe mensen voor zoeken…..en deze hele pruktie vindt hoogstwaarschijnlijk in een lage lonen land plaats. Kortom: u wilt letterlijk nuttige dingen maken voor uw medemens en ervan leven, maar door de enorm toegenomen productietechnologie (en dientengevolge: veel kleiner aantal mensuren dat nodig is om 1 kast te maken) uitgesloten van de arbeidsmarkt. Frustrerend!

Nog een laatste historische vergelijking voordat we naar de huidige werkvormen toe gaan. In 1850 in de Verenigde Staten werkte 80% van de mensen in de landbouw: werken voor je brood. Nu, in Nederland, werkt nog maar 2% van de mensen in de landbouw. Op mijn lagere school leerde ik dat 15% van de mensen in de landbouw werkten, en 50% in de industrie. Nu in Nederland werkt nog maar 2 % in de landbouw en 15% in de industrie. Er is dus een enorme vooruitgang geboekt: nog maar 20% van de werkende bevolking hoeft zich met eerste levensbehoeften zoals eten en materiële goederen bezig te houden! De rest is zakelijke dienstverlening geworden en, vooral: ambtenaar. De overheid heeft de via belastinggelden verkregen rijkdom (meer dan de helft van ons bruto nationaal produkt zijn overheidsuitgaven!!!) gebruikt om het aantal ambtenaren een enorme vlucht te laten nemen. Een soort zelfverrijkin: de overheid heeft de wetgegevende, rechtsprekende en uitvoerende macht en nu ook wergevende macht. Een erg ongezonde ontwikkeling. Bent u toevallig niet toegelaten tot werk in de primaire levensbehoeften of bent u niet toegelaten tot de ambtenarenkliek? Dan hebt u pech en grote kans langdurig niet meer mee te kunnen doen met het arbeidsproces.

Helaas is de in het begin van het stukje genoemde werkehtos niet meeveranderd: de achterhaalde werkethos heerst nog steeds!

Werk in de huidige maatschappij

De productiviteit is alsmaar toegenomen zonder dat de behoeften er gelijke tred mee hebben gehouden (u kunt nog steeds niet meer dan 1 biefstuk per dag eten). Kortom: het aantal vaste banen zal (wellicht afgezien van de zichzelf uitdijende ambtenarij) steeds verder afnemen.

Werkgevers vertonen totaal geen loyaliteit meer met werknemers: als u ouder wordt, iemand goedkoper wordt, of de 'CEO' indruk wil maken op de aandeelhouders, zal me er zoveel mogelijk mensen uit willen gooien. Rechters gaan met vrijwel elk ontslag mee: al bereikt de winst een recordhoogte, werkgevers zullen blijven zeggen 'dat het slecht gaat met de economie' en zoveel mogelijk mensen ontslaan en zoveel mogelijk werk naar lage lonen landen verhuizen. Voor zover het werk niet kan verhuizen, zullen ze beweren dat we weer 40 uur of langer moeten werken. Dit allemaal om bestaande winsten nog verder te verhogen.

Voor u, die dit lezend geen vaste baan heeft, betekent het dat de kans op een vaste baan steeds kleiner wordt. Bovendien hebt u waarschijnlijk toch de stiekeme hoop dat bij een zgn. 'vaste baan' (maar wat is vast bij huidige ontslagpraktijken?) een werkgever zich loyaal en sociaal naar u zal opstellen. Helaas: vergeet het maar. Het wordt tijd u te oriënteren op projectwerk: het combineren van af en toe werken met voor de rest een uitkering. Intussen wellicht toch solliciterend naar of hopend op een vaste baan, maar toch. Projectwerk geeft u toch een gevoel van eigenwaarde, geeft u geld, en houdt u betrokken bij de maatschappij.

Projectwerk: combineren van werk en uitkering

Velen van u zullen mogelijkheden hebben om nu en dan een klus te doen - MAAR: u hebt een uitkering die u niet in gevaar wilt brengen. U wilt de klus liever ook niet zwart doen (veel opdrachtgevers zullen ook niets zwart willen doen). Hoe dan een en ander te combineren?

Het Ministerie en vele andere beleidsmakers hebben zelf een (nutteloze?) baan die volledig zeker is voor de rest van hun leven en zullen zich uw situatie niet kunnen voorstellen. Zij zullen u niet zo graag willen voorlichten over het combineren van mogelijkheden van werk en uitkering.

Wij doen dat wel! Deze site is ideaal als u aan klussen kunt komen, al is het af en toe, en wilt weten welke mogelijkheden en contractvormen er zijn om werk en uitkering goed te combineren. U voorziet dat u nooit voldoende klussen zult kunnen doen om volledig als zelfstandige zonder uitkering te kunnen leven - maar toch wilt u die klussen doen: voor de lol, het extra werk, het betrokken blijven bij het arbeidsproces etc.

Zo kan het voorkomen dat u in de eerste twee maanden van het jaar zonder uitkering leeft, daarna weer een aantal maanden WW, dan een maand halve WW met half werk, dan in de zomermaanden volledig WW etc. U raadt het al: niemand van UWV en CWI zullen u vertellen wat de beste contractvormen voor u zijn, bovendien zijn zij zo flexibel en klantgericht als een houten deur en zult u bij terugkeer in uitkering etc. vele bureaucraten op uw rechten moeten wijzen om terug te kunnen in de uitkering. Hier helpt deze site u bij!

Bij de keuze van arbeidsvormen zijn meer zaken mogelijk dan u wellicht denkt: kijk daarom onder arbeidsvormen.